To jednen z najpiękniejszych i najbardziej urozmaiconych szlaków Borów Tucholskich. Wszystkich wędrowców, co chwila zaskakiwać będą zmieniające się krajobrazy. Na tej trasie spotkamy prawie wszystkie siedliska leśne na Pomorzu. Bogactwo roślin, ptactwa, ssaków, płazów i gadów to żywa encyklopedia naszej fauny i flory.


Ta dwuwariantowa trasa ma swój początek (punkt wyjścia) przy GOK w Osiu lub Pensjonacie Samotnia nad Wdą w Tleniu, skąd łącznikiem dochodzimy do początku szlaku na Leśnej Ścieżce Dydaktycznej ,,Zatoki,, Po zatoczeniu pętli wracamy do punktu wyjścia. Wspaniałe leśne i jeziorne krajobrazy, liczne żerowiska bobrów, Most Miłości i żurawia wyspa - to tylko niektóre z atrakcji czekających na wędrowców.
Z Centrum Nordic Walking przy Gminnym Ośrodku Kultury w Osiu przechodzimy ul. Ks. Semraua, dalej ul. Kościelną i ul. Szkolną docieramy do ul. Ks. Semraua. To ulica wiodąca w kierunku Tlenia. Po prawie dwukilometrowym marszu chodnikami i poboczem szosy do Tlenia docieramy do zakrętu na Leśną Ścieżkę Dydaktyczną ,,Zatoki,, Zagłębiając się w otchłań lasu, mijamy zprawej strony postój dla samochodów, przechodzimy pod wiaduktem kolejowym zbudowanym w 1906 roku i wkraczamy w baśniowy świat, pełnego przyrodniczych ciekawostek, lasu. Wokoło rozciągają się drzewostany sosnowe, poprzetykane licznymi majestatycznymi bukami, smukłymi brzozami, dębami o rozłożystych ramionach i jałowcem tulącym się do pni drzew. W runie spotykamy wiele roślin objętych ochroną prawną np. konwalia majowa, kokoryczka wielkokwiatowa, a także mchy i porosty.
Liczne wzniesienia i obniżenia terenu dają obraz życia naturalnych mieszkańców lasu. Wszędzie towarzyszy nam śpiew, z rzadka ukazujłcych się naszym oczom ptaków. Gdzieniegdzie przemkną sarny, daniele lub jelenie. Wdolinach i na bagnach na każdym kroku zobaczymy tamy bobrowe, pniaki po ściętych przez bobry drzewach i ich tropy. Rankiem i wieczorem zapewne spotkamy ciemne sylwetki tych potężnych gryzoni. Po drodze zobaczymy urządzenia stworzone ręką leśników i myśliwych. To paśniki, karmiki i poidła. Dzięki nim łatwiej zwierzynie przetrwać trudne, zimowe miesiące. Wzdłuż trasy mijamy potężne sosny, świerki i dęby oraz liczne stanowiska roślin chronionych. Zewsząd docierają do nas śpiew i głosy ptaków. To tutaj zobaczymy łabędzie, żurawie, kaczki i zimorodki, budujące swoje gniazdach w stromych zboczach doliny. Czasem, wysoko na niebie pojawia się orzeł bielik, rybołów, kania ruda i czapla, częściej zobaczymy myszołowa lub kruki.
Dochodzimy do punktu widokowego ,,Zatoki,,. Tu możemy przysiąść i odpocząć. Z szerokiego tarasu widokowego rozciąga się przepiękny widok na Zbiornik żurski. Przed nami największa wyspa na tych wodach. Wyspa, chętnie odwiedzana przez kajakarzy i bobry, które w wyniku żerowania odsłoniły południowy stok, widoczny z naszej ścieżki.
Wędrówkę kontynuujemy wzdłuż wysokiego brzegu zbiornika. Po prawej i lewej stronie widzimy młode drzewka lub całe powierzchnie drzewostanów zabezpieczone siatką. To ochrona przed ostrymi zębami bobrów. Wspinając się na wysoką skarpę Zatoki ,,Chłop,, podziwiamy krajobraz głęboko wciętej w głąb lądu wąskiej doliny. Mijając bramę stworzoną przez ogromne świerki skręcamy ostro w lewo i dochodzimy do Mostu Miłości, uważając na liczne nory wykonane przez bobry. Most Miłości to szeroka, dwumetrowa kładka przerzucona ponad wodami strugi uchodzącej do zatoki. Przytulność zapewnia nisko zawieszony nad mostem drewniany dach. Z przeprawą nad strugą związana jest miejscowa legenda o kochankach, których miłość pokonała przeciwności losu. Wędrując dalej docieramy do kolejnych rozlewisk. To łąki na których jeszcze nie tak dawno kopano torf, służący po wysuszeniu za opał do pieców. Z lewej strony znajduje się żurawia wyspa ? niewielka wysepka na której te wielkie ptaki zbudowały swoje gniazdo. Częstym gościem w tym terenie są również czaple i inne ptaki. Nieco dalej przechodzimy pod kamienno-metalowym wiaduktem kolejowym zwanym ,,żelaznym Mostem,, i przekraczamy szosę Osie ? Tleń. Na pasie przeciwpożarowym skręcamy w lewo i maszerujemy, aż do zagłębienia terenu. Tu czeka nas zakręt w prawo i przemarsz do śródleśnych łąk o nazwie ,,Zdręczne,,. O nich opowiada inna legenda. Podobno w mgliste poranki widuje się na łąkach sunącą pośród traw nieszczęśliwą postać leśnika w zielonym mundurze. Nasza ścieżka prowadzi teraz pośród świeżych, poprzetykanych zapachem żywicy sosnowych drzewostanów. Po krótkim marszu dochodzimy do szosy i zakrętu na Leśną Ścieżkę Dydaktyczną ,,Zatoki,,. My trzymając się lewej strony szosy wracamy do Osia.
Wędrówka z Tlenia wygląda podobnie, z tym że najpierw wędrujemy starym Traktem Napoleońskim, a następnie skręcamy w lewo na łąki ,,Zdręczne,, i dalej kierujemy się zgodnie ze wskazówkami zegara.
Możliwość skorzystania z parkingu samochodowego przy oczyszczalni ścieków, daje nam szansę skrócenia trasy o blisko 4 km. My jednak, zgodnie z hasłem: Idź za głosem serca!  proponujemy przemarsz z centrum Osia lub spod Pensjonatu ,,Samotnia nad Wdą w Tleniu,,


alt

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama

Zielony Punkt Kontrolny



Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama